Machu Picchu en de Niños-Hacienda
We zijn in het donker in een trein naar Aguas Calientes gereden. De volgende dag zijn we in het dorpje rond gaan kijken. Mama vertelde over toen ze er voor het eerst was geweest. We wilden toen de berg Putucusi op gaan lopen. We hadden op de heenweg geluk dat er een groep mensen achter ons liep. Want opeens riep iemand: een snake, een snake (een slang, een slang). En daar lag een echte levende slang. Helemaal opgerold. Maar na de slang konden we nog maar 5 minuten door lopen. Door de drie lange harde regenmaanden waren alle kabels en laddertreetjes naar beneden gegleden. En dus konden we de Putucusi niet op.
Op dag twee zijn we om vijf uur opgestaan. We moesten in de rij voor de bus naar de Machu Picchu. Nog voor de zon opkwam waren we boven. Toen liepen we gelijk naar de top van de Wayna Picchu, de hoge bergtop achter de Machu Picchu. Tijdens het lopen zagen we hoe de Machu Picchu langzaam in de zon kwam. Toen we boven waren was het heel mooi. Terug op de Machu Picchu zijn we gaan eten, het was pas half twaalf, maar we hadden toen al vier uur gelopen. Daarna hebben we rondgelopen in de Machu Picchu (het is een oude inca-stad). Toen we weggingen begon het te miezeren. En toen we over het inca pad naar beneden liepen begon het echt hard te regen. Toen we er bijna waren kwam er een bus langs en die reed midden door alle plassen heen. Daartdoor zaten papa en ik onder de modderspetters. Op dag drie zijn we weer terug gegaan met de trein naar Ollantaytambo.
Groetjes Mart.
Vanuit Ollantaytambo zijn we op zondag naar de Niños-Hacienda gereden in Tipon (15 km buiten Cusco). Daar hadden wij afgesproken met Jolanda van de Niños-stichting.
Met z'n allen hebben wij, aan een lange tafel, kip gegeten. Na de lunch zijn we gaan spelen met de kinderen van Jolanda op de speelplaats van het Niños-restaurant. Ik heb eindelijk weer eens geschommeld.
Op de hacienda hebben wij het goed naar ons zin. We hebben een eigen huis(je). De volgende dag hebben wij op het paard Qenti gereden. Ze hebben hier negen paarden. Qenti liep eerst rustig. Daarna mochten we in galop en toen ging Qenti rennen. Iedere dag kunnen wij hier tennissen. En bij de tennisbaan hebben wij een mooie racebaan gemaakt voor onze auto's.
Groetjes Wout
Vanuit de hacienda hebben we ook de inca-ruines van Tipon en Pisaq bezocht.
Hierna gaan we naar het Titicaca-meer (Puno). Dit is het grootste meer in heel Zuid-Amerika, het ligt op de grens met Bolivia.
Reacties
Reacties
Lieve Wout, wat kun jij toch al goed vertellen wat jullie allemaal gezien en gedaan hebben, wij vinden dat heel knap hoor!! en je zult straks op school ook best een goed verhaal kunnen vertellen aan juf en je klasgenootjes.
Dikke kus van Opa en Oma
Jongelui,
Wij hebben weer genoten van jullie verhalen en de foto's. Zo wordt onze aardrijkskunde van Peru steeds beter. Mart, jij stond zo schalks onder de bananenboom. Had iemand net gezegd daar heb je het aapje in de bananenboom ? Als je vroeg bent opgestaan, flink hebt gelopen, een bui op je dak krijgt, wordt je ook nog vol gespetterd door de bus. Maar we hebben je bewonderd in de zon, eenzaam op de hoge Incamuur. Tijn blijft de meneer van : De morgenstond heeft goud in de mond. Als je niet naar de Machu-Pichu in alle vroegte kunt lopen, kun je nog altijd mens erger je nietten. Wij hebben al een klein stukje van Frankrijk- Uruquay gezien. Daar was niet veel aan. Frankrijk liep de hele tijd tegen de Incamuur aan, Die de verdedigers van Uruquay voor de eigen goal hadden opgebouwd. Het geluid moest je ook uitzetten met al dat lawaai van de toeters. Er zijn nu in Zuid-Afrika al bijna geen oordopjes meer te koop. Hopelijk kun je maandag Nederland zien voetballen. Vroeg opstaan is voor jou geen probleem. Wout, jij verdient een medaille voor stoerheid. Vijf jaar en dan al zo veel geklommen. De schoenen zagen stevig uit en de broek leek wel de laatste mode uit Peru. Onderhand heb je al een koninklijke zit op een paard. Snel kan het ook gaan met zo'n helm op. Maar het mooiste vonden we toch die geweldige baan voor de autootjes met uitzicht op de Machu-Pichu.
Samen met jullie zullen wij heel hard duimen voor het Nederlands elftal. Geruster zouden wij zijn als daar nu al van Vlietjes in mee zuden spelen. Daar moet nog bijna twintig jaar op gewacht worden. Oma verheugt zich al op het vrijkaartje dat ze dan voor de wedstrijd krijgt.
Lieve kussen voor allemaal.
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}