marttijnwout.reismee.nl

De bergen en de kou in.

Hoi allemaal,
Wij zijn naar de zonsopkomst gaan kijken. Dat is hier (in de winter) pas om 9.00uur. Dus we konden nog een beetje uitslapen. We gingen met de auto door het dorpje Purmamarca. Daarna zijn we een bergje opgelopen. Voordat de zon er was was het nog heel koud. De bergen hebben hier hele mooie kleuren. Toen de zon op kwam waren de bergen verlicht en de kleuren nog mooier. Daarna gingen we wandelen. Wij zijn een andere berg opgewandeld, maar papa niet. Die heeft vanaf beneden een foto van ons gemaakt.
We hebben hier ook nog een liedje opgenomen, naast de cactus, voor een collega van papa, die ging stoppen met werken. De video konden ze afspelen op het feest in Nederland.
Groetjes Tijn.

Hallo allemaal. Vandaag hebben we Tilcara verlaten op weg naar Iruya. Toen we de quebrada (vallei) in reden zagen we heel veel wolken hangen. Toen we dichterbij waren bleek Iruya in de mist te zijn. Goed begin. Toen we de auto uitstapten om onze hostal binnen te gaan was dat niet zo leuk. Het was ijskoud! We zijn het dorp ingegaan en hebben er, na veel geïnformeerd te hebben, een tweedaagse wandeling geboekt. In bed dacht mama hardop: 'Als we morgen maar geen wolken hebben want dan kunnen we de bergen niet in'. De volgende dag begon de dag mistig. En om tien uur was de mist ineens verdwenen. Mama was blij! Om elf uur kwam de gids en waren we vertrokken. De eerste dag ging ik snel. Ik had er zin in. Ik was blij met de gids. Hij legde niet te veel uit over het landschap. Die avond heeft hij de eerste de beste hospedaje (hotelletje) gepakt. Er waren een mevrouw, een meneer en drie kinderen, die eten voor ons wilden koken. De tweede dag ging ik niet zo snel. Maar toen ik hoorde dat Iruya vlakbij was holde ik bijna van de berg. In de quebrada was een rivier die we telkens moesten passeren. In Iruya ging mama gelijk inpakken. Morgen moesten we weer weg naar Salta. Tot daar!
Groetjes Mart.

Reacties

Reacties

Arno en Karin de Lange

We vinden jullie dapper en stoer hoor om zulke wandelingen te maken in de bergen met die temperaturen ! Wij fietsen hier maar een beetje in de zon... Veel plezier nog de laatste weekjes !

Oma en opa Horst

Jongelui,
Terwijl jullie daar ver weg zitten, werken jullie toch als doping in Europa. Het was een prachtig gezicht : jullie drie met de muts op in bed. Op sommige foto's is geen struik te bekennen. Wij hebben gepufd in de zon en krassen gekregen van de braamstruiken. Durfde iemand wat te zeggen dan kreeg hij ( of zij ) te horen : Stel je niet aan, denk aan Mart, Tijn en Wout. Die zitten op grote hoogte en in de kou hele wandelingen te maken. En hup daar gingen we weer. Op 11 juli zaten we op het terras om half twaalf naar het voetballen te kijken ( zo warm was het in Frankrijk ). Na de nederlaag hebben we gezegd : we zullen nog twintig jaar moeten leven om een wereldkampioen uit Nederland te zien. Dan spelen Mart, Tijn , Wout en Willem mee. Jasper en Niels zijn dan nog wat te jong, die moeten nog even op de reservebank zitten. Dan hoeven we ook niet zoveel overtredingen te maken. Jullie spelen de tegenstander weg op snelheid, techniek en tactisch inzicht. Ook op die manier werken jullie als doping, dat willen we echt nog meemaken. Jullie kunnen het , want met dat bedrag van de sponsorloop hebben de van Vlietjes laten zien dat ze tot topprestaties in staat zijn. Dat is verder voor later, nu nog maar volop genieten en zorgen dat je het warm krijgt van al het moois dat daar te zien is.
Heel veel lieve kussen voor allemaal.

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!