Warm water, zand en voetbal.

Na onze bergbeklimming... zie hier de video: http://picasaweb.google.nl/lh/photo/ctTXSQ5pQd-XBLQbIN2qizMzPTNdqdbhNmCB-o8eGWA?feat=directlink
... zijn we in twee dagen zuidelijk gereden door verschillende nationale parken. Langs het zoutmeer van Surire hebben we overnacht op 4300m.
Het was leuk daar, we hadden een klein hutje met houtkachel en er zaten vizcachas. 's Ochtends zijn we naar de termas gereden. Het was een groot kliederbad. Het was er lekker warm in het water en er lag wel tien centimeter klei op de grond. We konden ons helemaal grijs verven, onze buik, onze armen en onze handen. Daarna hebben we in het bad thee gedronken (papa had de thee gemaakt in de kou!) We hebben er ook flamingo's gezien, zelfs een kleintje.
Groetjes Wout.

In Iquique hebben we boodschappen gedaan en heeft papa de auto laten maken. Daarna hebben we onze spullen gepakt en zijn we naar het strand gelopen, want Iquique ligt aan de kust in Noord-Chili. We waren eerst op hoogte, op ruim vier kilometer. In één dag zijn we helemaal omlaag gereden vanuit de bergen naar zeeniveau. Daar was het heerlijk warm, ook al is het hier winter. We hebben niet gezwommen, maar wel leuk gespeeld op het strand. We zijn helaas een auto kwijtgeraakt.
Groetjes Tijn.

Hallo allemaal. Vandaag zijn we weer terug in San Pedro de Atacama. Vanochtend zijn Wout, Tijn en ik lekker in het stof gaan autorijden. Daarna zijn we gaan skypen met opa en oma Horst. Ik kon maar niet stoppen met kletsen. Daarna zijn we gaan zandboarden. Voor papa en mama een grote en voor ons een kleine. Wij gingen zittend van 1/3 berg naar beneden. Papa ging gelijk naar het topje van de berg. Dat was een heel karwei. En toen kwam papa naar beneden bekijk het filmpje: http://picasaweb.google.nl/lh/photo/Atv_QrYbasd5FuaV3r_QzzMzPTNdqdbhNmCB-o8eGWA?feat=directlink
En toen ging ik ook staand naar beneden. Het lukte zonder in het zand te vallen. Tijn probeerde het ook en het lukte. Soms vielen we er vanaf. Dan zag je niet meer dan alleen maar stof. Tijn, Wout en ik zijn één keer van het topje naar beneden gegleden. En Tijn ging zelfs staand op papa's zandboard naar beneden. Boven was hij toch wel een beetje zenuwachtig. Maar hij heeft het toch gedaan.
Op de berg had je een prachtig uitzicht over de vulkanen en de woestijn. Maar toen de zon achter de berg was werd het snel koud dus gingen we weer met de auto terug.
Groetjes (su amigo) Mart

Vandaag hebben we in San Pedro voetbal gekeken. Het vraagtekentje was of we konden kijken, want vannacht was de elektriciteit uitgevallen. Maar jawel hoor, we konden kijken op een grote tv... Over de wedstrijd hoef ik niets te vertellen, die hebben jullie allemaal gezien. Nederland gaat kampioen worden, Holé!
Groetjes Tijn.

Onderweg hebben we ook nog een toneelstukje gespeeld, uit Platvoet en de Ukkepukkies. Veel kijkplezier: http://picasaweb.google.nl/lh/photo/Ny_yVNxktmnYvy3WVUBzLDMzPTNdqdbhNmCB-o8eGWA?feat=directlink

Terug naar Chili.

Van La Paz in Bolivia gaan we de grens over, terug naar het noorden van Chili, naar het nationaal park Lauca....

Hoi allemaal, ik ga wat vertellen over alle dieren die we hier in het nationaal park Lauca hebben gezien. Er zijn hier heel veel alpaca's (lama's met heel veel vacht) en vicuna's (hele dunne, mooie lama's). Ook hebben we weer een vos gezien. En er zitten hier heel veel vogels. In het water zitten eenden, ganzen, en nog veel meer vogels. En dat allemaal op 4000m hoogte. 's Ochtends is al het water van de vogels bevroren. Vandaag hebben we ook een condor met een kleine condor gezien. Ze vlogen zo laag over ons heen dat ik ze bijna kon pakken!! En tussen de rotsen zitten heel veel viscazcha's. Dat zijn grote konijnen met een lange, dikke krulstaat. kijk maar bij de foto's dan kun je veel dieren zien.
Groetjes, Wout

Bergbeklimmen.
Vandaag gingen we een berg van meer dan 5000m hoogte beklimmen. We begonnen in het dorpje Parinacota (op zo'n 4400m hoogte). Eerst moesten we door allemaal stekelige grasspollen en heuvels lopen. Daarna kwam de berg. We moesten in het losse zand een heel steil stuk omhoog. Daarna gingen we door de rotsen klimmen. Het was heel zwaar. Maar uiteindelijk kwam de steenman op de top van de berg in zicht. We hadden het gehaald. Bovenop was er ook een stenen hutje waar we lekker uit de wind konden zitten. De wind was namelijk erg koud en het waaide hard. We hadden een mooi uitzicht op de Parinacota vulkaan (in Chili) en de Pomerape vulkaan (in Bolivia). Op de berg hebben we onze broodjes met pasta opgegeten!! Daarna gingen we naar beneden. Dat was veel makkelijker, want we zongen en we sprongen naar beneden. Het steilste stuk gingen we het hardste omlaag. Met de auto moesten we nog een uurtje terugrijden naar Putre. Daar stonden onze voetbalvriendjes al te wachten. We waren wel weer uitgerust dus we deden onze gympies aan en we gingen nog een potje voetballen.

Dit was het weer, groetjes van Tijn

Hallo allemaal.Gisteren zijn wenaar het gemeentehuis geweest om de wedstrijd Chili-Spanje te zien. Bijna heel Putre(het dorpje hier) zat er. Alle kinderen hadden ´s middags vrij gekregen van school!! Er was een supergroot scherm. Helaas was het beeld niet zo goed. Dus steeds als het beeld weg viel riepen de mensen `boee boee´. De eerste helft hebben we helemaal afgekeken. We kregen de eerste helft een empanada met een blikje cola. Iedereen zat met treurig gezicht naar het tv te kijken want Spanje stond 2-0 voor. Bij rust renden alle kinderen het plein op. Wij gingen ook even spelen. Vlak na rust kwam ik binnen om te kijken hoeveel het stond en er werd gescoord voor Chili. Ik zag de goal ook. Iedereen sprong, zong en juichde. Helaas verloor Chili. Maar ze hadden gelukkig wel gescoord, en ze zijn ook een ronde verder. Dus de mensen waren toch weer een beetje blij (niet heel erg, want nu moet Chili tegen Brasilie).

Groetjes Mart.

BVM-dag en sponsorloop

Hoi BVM-ers,

Wij hebben net de foto's gezien van de BVM-dag. En wat hebben wij genoten daarvan! Het was erg leuk om iedereen weer eens te zien. Van iedereen die langskwam hebben we de namen geroepen.... Sommigen waren onscherp, omdat ze zo hard gelopen hebben, super! Op de foto's zagen we ook dat jullie natgespoten moesten worden... het was volgens ons heel warm. Het was leuk om te zien. Hebben de papa's en de mama's eigenlijk wel hard aangemoedigd? Wij zagen ze alleen maar aan de kant staan... Wij wachten nu in spanning af hoeveel jullie hebben opgehaald voor de niños in Cusco... en wie het meeste geld heeft opgehaald?! Volgend jaar rennen wij weer lekker mee met jullie!

Heel erg bedankt voor al jullie inzet en heel veel pret nog tot het eind van het schooljaar.
Groetjes,
Mart, Tijn en Wout... jullie amigos.

Titicaca-meer en Bolivia

In Puno hebben we niet zo veel gewandeld. Wij zijn wel met de boot naar de Uros-eilanden gevaren. Dat zijn drijvende eilanden. De grond was van riet maar ze konden niet van hun plaats komen want er stonden houten palen in de bodem van het Titicacameer.
De volgende dag zijn we naar Llachon op het Schiereiland Capachica gereden. We sliepen in twee kleine kamertjes en zonder licht zag je geen hand voor ogen. Maar we zaten wel in een mooi hostal met een terras vlakbij het strand van het Titicacameer. We hebben gewandeld, we zijn naar het strand geweest en we hebben het jaarlijkse feest meegemaakt. De laatste dag was het stierengevecht. Er waren twee mannen met rode doeken en uit de vrachtwagen kwam steeds een stier. Er zijn vier stieren geweest. De mannen zijn twee keer omgevallen.
In Llachon was geen tv en geen internet. We konden de eerste voetbalwedstrijd van het Nederlands elftal niet zien. Papa kon wel met Ben SMS-en voor de uitslag.
Daarna gingen we naar Copacabana in Bolivia. We zijn daar met de boot naar Isla del Sol gevaren. Van de noordkant zijn we naar de zuidkant gewandeld (9 km). Daar kwam de boot ons weer ophalen. De volgende dag reden we door naar La Paz. Toen moesten we weer op een houten bootje waar maar één auto op kon. Toen we aan de overkant waren wilde de auto er niet meer van af (hij wilde niet meer starten!). Er kwam een meneer helpen en toen konden we weer verder. La Paz is een hele grote stad. We slapen op de 5e verdieping van een hotel en we hebben een dakterras. Zo kunnen we heel hoog boven de straat huiswerk maken, en we kunnen heel La Paz zien. Er is hier ook een Oranje cafe waar de wedstrijd van het Nederlands elftal konden zien. We moesten wel vroeg opstaan, want de wedstrijd was al om 7.30 uur. Het was heel leuk en er waren veel Nederlandse mensen.

Groetjes. Mart

Startschot sponsorloop BVM

START SPONSORLOOP NIÑOS BVM

Zijn jullie er klaar voor?
Voor de drie kinderen die het meeste geld ophalen nemen wij een prijs mee vanuit Zuid-Amerika !!

Maar eerst zingen we met z'n allen:

Como estan, amigos, como estan?
MUY BIEN!
Esto es un canto de amistad.
QUE BIEN!
Hagamos lo posible, para hacer Buenos amigos,
Como estan, amigos, como estan?
MUY BIEN!

OK, BVM-ers, loop zo goed als jullie kunnen voor de niños in Cusco!!
Start de aftel video:

http://picasaweb.google.com/lh/photo/kc3XBmB9FsJKI5Z6x7uwDjMzPTNdqdbhNmCB-o8eGWA?feat=directlink

Machu Picchu en de Niños-Hacienda

We zijn in het donker in een trein naar Aguas Calientes gereden. De volgende dag zijn we in het dorpje rond gaan kijken. Mama vertelde over toen ze er voor het eerst was geweest. We wilden toen de berg Putucusi op gaan lopen. We hadden op de heenweg geluk dat er een groep mensen achter ons liep. Want opeens riep iemand: een snake, een snake (een slang, een slang). En daar lag een echte levende slang. Helemaal opgerold. Maar na de slang konden we nog maar 5 minuten door lopen. Door de drie lange harde regenmaanden waren alle kabels en laddertreetjes naar beneden gegleden. En dus konden we de Putucusi niet op.
Op dag twee zijn we om vijf uur opgestaan. We moesten in de rij voor de bus naar de Machu Picchu. Nog voor de zon opkwam waren we boven. Toen liepen we gelijk naar de top van de Wayna Picchu, de hoge bergtop achter de Machu Picchu. Tijdens het lopen zagen we hoe de Machu Picchu langzaam in de zon kwam. Toen we boven waren was het heel mooi. Terug op de Machu Picchu zijn we gaan eten, het was pas half twaalf, maar we hadden toen al vier uur gelopen. Daarna hebben we rondgelopen in de Machu Picchu (het is een oude inca-stad). Toen we weggingen begon het te miezeren. En toen we over het inca pad naar beneden liepen begon het echt hard te regen. Toen we er bijna waren kwam er een bus langs en die reed midden door alle plassen heen. Daartdoor zaten papa en ik onder de modderspetters. Op dag drie zijn we weer terug gegaan met de trein naar Ollantaytambo.
Groetjes Mart.

Vanuit Ollantaytambo zijn we op zondag naar de Niños-Hacienda gereden in Tipon (15 km buiten Cusco). Daar hadden wij afgesproken met Jolanda van de Niños-stichting.

Met z'n allen hebben wij, aan een lange tafel, kip gegeten. Na de lunch zijn we gaan spelen met de kinderen van Jolanda op de speelplaats van het Niños-restaurant. Ik heb eindelijk weer eens geschommeld.
Op de hacienda hebben wij het goed naar ons zin. We hebben een eigen huis(je). De volgende dag hebben wij op het paard Qenti gereden. Ze hebben hier negen paarden. Qenti liep eerst rustig. Daarna mochten we in galop en toen ging Qenti rennen. Iedere dag kunnen wij hier tennissen. En bij de tennisbaan hebben wij een mooie racebaan gemaakt voor onze auto's.
Groetjes Wout

Vanuit de hacienda hebben we ook de inca-ruines van Tipon en Pisaq bezocht.
Hierna gaan we naar het Titicaca-meer (Puno). Dit is het grootste meer in heel Zuid-Amerika, het ligt op de grens met Bolivia.

De wandelvierdaagse.

Hallo iedereen. Wij hebben een vierdaagse-trektocht gemaakt. De gids was Lus, de koks Cesar en Carlos en de paardenman Hilario. Lus was Wout`s beste vriendin van de trektocht. De vier dagen verliepen goed. We hadden twee kleine tentjes mee. We hebben geen druppeltje gezien! Alleen de vierde avond hadden we even mist. S`nachts was het wel heel koud. Het ijs zat s`morgens op de tent en zelfs op de paarden. Elke dag liepen Cesar en Carlos vooruit met de paarden om de tenten op te zetten en het eten klaar te maken. Wij hebben Lus ook Nederlandse liedjes geleerd. De liedjes van Lus zingen we elke dag. Na het voetballen hebben we rond het vuur gezeten. Lus en wij vonden het niet prettig om afscheid te nemen. Ook Cesar en Carlos deden de laatste dag veel met ons voetballen en zingen. Ook die vonden het jammer om afscheid te nemen.
Groetjes Mart.

Hier komt het verhaal van Wout en Tijn.
Wij hebben een vierdaagse wandeling gedaan. We hadden een gids en die was heel lief. Ze heette Loes. Er waren ook nog drie andere meneren, die voor ons kookte en de bagage op de paarden deed. De tweede dag was de bal van het paard gerold. Carlos moest heel hard de berg afrennen om de bal te pakken. Toen moest hij weer helemaal omhoog klimmen.
Loes heeft ons ook liedjes geleerd in het Spaans. Ik zal er een voorzingen: 'Sal, sol-sito, caliente me un poquito. Por hoy, por mañana, por todo la semana. Sol-sito, sol-sito'. Lus, muchas gracias por todos!! Nu mag Tijn vertellen.

Op dag twee gingen we op hoogte (3750m) voetballen met de Peruaanse kindjes in het dorpje. De meesten deden mee. Soms moest ik vragen of ze mee wilden spelen. De Peruaanse kinderen deden het heel goed. Sommige potjes heb ik zelfs verloren. We hadden uren gevoetbald. Papa zijn tas was een doelpaal, mijn pet de andere.
Op de derde dag mochten wij om de beurt op het paard rijden toen wij omhoog gingen naar de pass. Daar hebben we een torentje gemaakt van stenen voor heel de familie. Dat brengt namelijk geluk.
Onderweg heb ik een lasso gevonden van alpaca-wol. Die hangt nu aan mijn tas.

Groetjes van Wout en Tijn.

Niños-stichting Cusco

VOOR ALLE KINDEREN VAN DE BVM

Fundacion Niños Unidos Peruanos.
de Niños-Hotels en Niños-restaurants in Cusco

Bekijk hier het Niños-interview met Mart, Tijn en Wout:

http://picasaweb.google.nl/lh/photo/4Y-CGl9EX7Qg9Wgc1_1eODMzPTNdqdbhNmCB-o8eGWA?feat=directlink

14 Jaar geleden kwam Jolanda van den Berg (een Nederlandse mevrouw) naar Cusco om de kinderen te helpen, die op straat leefden en werkten. Na een tijdje had ze 12 kinderen waarvoor ze zorgde. Om nog meer kinderen te kunnen helpen heeft ze de Niños-Hotels opgericht. In deze hotels verblijven toeristen. Van dat geld kan ze veel meer kinderen helpen. Ze heeft 4 restaurants opgericht waarin 600 straatkinderen, 6 dagen per week te eten krijgen.
Het zijn kinderen uit zeer arme gezinnen. De kinderen zijn tussen de 6 en 12 jaar, net zo oud als de kinderen op de BVM. Dagelijks gaan ze een halve dag naar school en een halve dag zijn ze in de Niños-restaurants. Deze ‘comedores' zijn eigenlijk veel meer dan restaurants alleen.
Er is een dokter, die hun onderzoekt. Er is ook een tandarts. De niños-stichting betaalt alles als de kinderen geholpen moeten worden. In de baño stonden wel 50 bekers met tandenborstels op naam, want na het eten moeten ze allemaal hun tanden poetsen. Twee keer per week krijgen ze een warme douche. Ook krijgen ze hulp met hun huiswerk. Er is een prachtige gymzaal voor sportlessen. Daar staat een kast met alle gymschoenen erin, allemaal dezelfde. De restaurants zien er heel gezellig uit. Het is echt een plek waar de kinderen gelukkig kunnen zijn.
1 Keer per maand worden de verjaardagen gevierd. Er is dan een feestje met chocola. Jolanda heeft ook de appelmoes geïntroduceerd in Peru en op 5 december wordt er zelfs Sinterklaas gevierd.

Toen de kinderen naar huis gingen vanmiddag, stond er niet 1 papa of mama te wachten. Veel kinderen moeten wel 30 minuten lopen voordat ze thuis zijn. En daar hebben ze helemaal niets. Niet genoeg te eten, geen douche, geen verwarming en geen steun van hun papa of mama. Die hebben vaak helemaal geen werk, kunnen niet lezen en niet schrijven, etc.
Het is dus maar goed dat de Niños-restaurants deze kinderen helpen. Op die manier kunnen alle kinderen overdag gelukkig zijn. De hotels zorgen voor geld, maar dat is niet genoeg. Daarom is het heel belangrijk dat alle kinderen van de BVM heel veel rondjes gaan rennen. Zo kunnen we heel veel geld ophalen. Dat is heel belangrijk, omdat de kinderen in Cusco (geloof ons!) het veel slechter hebben dan jullie in Nederland! Zet ‘m op!! Help de Niños in Peru.

Mart, Tijn, Wout van Vliet

Om privacyredenen zijn er geen foto's of video opnamen van de niños-kinderen gemaakt.
Kijk ook eens op de site van de Niños-stichting: http://www.ninoshotel.com/